|
Η
Ευρώπη διαθέτει ποικιλία αναγλύφου και κλιματικών τύπων, γεγονός που θα
μας έκανε να περιμένουμε μια ανάλογα σημαντική ποικιλία φυσικής
βλάστησης.
Από την άλλη πλευρά, η Ευρώπη είναι
ήπειρος πυκνοκατοικημένη. Οι ανθρώπινες δραστηριότητες έχουν
καταστρέψει σημαντικό μέρος της φυσικής βλάστησης, με συνέπεια να έχουν
απομείνει ελάχιστα φυσικά τοπία.
Οι τύποι βλάστησης
που μπορούμε να συναντήσουμε στην Ευρώπη, καθώς και τα χαρακτηριστικά
τους καταγράφονται στον ακόλουθο πίνακα:
|
| Τούντρα |
Τάιγκα |
Φυλλοβόλα
- μεικτά δάση |
Στέπες |
Μεσογειακή βλάστηση |
Ορεινή βλάστηση |
Συναντάται σε περιοχές κοντά στον πολικό κύκλο, όπου φυτρώνουν μόνο βρύα και λειχήνες κατά τη διάρκεια του σύντομου καλοκαιριού. |
Δάση κωνοφόρων δέντρων. Αυτός ο τύπος βλάστησης συναντάται σε Ρωσία και Σκανδιναβία. |
Τύπος
βλάστησης που περιλαμβάνει δέντρα όπως οι οξιές, οι βελανιδιές κ.ά. Οι
περιοχές όπου επικρατούσε αυτή η βλάστηση (π.χ. Γαλλία) σήμερα
κυριαρχούνται από τον άνθρωπο (λιβάδια, κατοικίες κ.ά.). |
Λιβάδια με ψηλό χορτάρι και θάμνους σε περιοχές με ξηρό κλίμα. |
Αυτός
ο τύπος βλάστησης επικρατεί στα παράλια της Μεσογείου και
χαρακτηρίζεται από φυτά ανθεκτικά στην ξη-ρασία του καλοκαιριού (π.χ.
ελιά, θυμάρι, πουρνάρι, αριά κ.ά.). |
Επικρατεί
στα ψηλά βουνά. Τα είδη που συναντάμε στις περιοχές αυτές είναι έλατα
και οξιές, ενώ πάνω από τα υψομετρικά όρια του δάσους υπάρχει βλάστηση
στέπας και λιβάδια. |
|
 24.2 Χάρτης δασοκάλυψης ευρωπαϊκών χωρών |
|
Στη
χώρα μας ο τύπος βλάστησης που επικρατεί είναι κυρίως η μεσογειακή, η
οποία εκτείνεται σε υψόμετρο έως 500 μέτρων. Όταν επικρατούν τα
πουρνάρια, οι αριές κ.ά., η βλάστηση ονομάζεται μακία. Όταν επικρατούν
το θυμάρι, η ρίγανη κ.ά., ονομάζεται φρυγανική. Υπάρχουν επίσης δάση
φυλλοβόλων και κωνοφόρων δέντρων.
Στην
αρχαιότητα τα δάση κάλυπταν σημαντική έκταση της Ευρώπης. Στη διάρκεια
του Μεσαίωνα όμως μειώθηκαν για διάφορους λόγους. Η μαζική κοπή δέντρων
την περίοδο αυτή οφειλόταν κυρίως στην επέκταση των γεωργικών εκτάσεων
σε βάρος των δασικών περιοχών και στη χρήση της ξυλείας για ναυπήγηση
πλοίων, για κατασκευή σπιτιών και για θέρμανση.
Σήμερα
δεν έχει μείνει κανένα σχεδόν δάσος στην Ευρώπη που να επιβιώνει από τη
μεσαιωνική εποχή, αντίθετα όλα τα δάση που υπάρχουν αποτελούνται από
νεαρά δέντρα ηλικίας 100-200 ετών.
|
24.3 Χάρτης εθνικών δρυμών της Ελλάδας |
|
Οι ανθρώπινες δραστηριότητες που προκάλεσαν στις μέρες μας σοβαρές καταστροφές στα δάση είναι:
- η κατασκευή οδικών και σιδηροδρομικών δικτύων,
- η εφαρμογή μονοκαλλιεργειών στη γεωργία,
- η επέκταση των βιομηχανικών περιοχών,
- η επέκταση των πόλεων,
- οι πυρκαγιές (κυρίως στη νότια Ευρώπη) κ.ά.
Η
μείωση της φυσικής βλάστησης σε έναν τόπο μειώνει την πανίδα του και
υποβαθμίζει συνολικά το περιβάλλον. Μπορεί στις μέρες μας η έκταση των
δασών της Ευρώπης να έχει σταθεροποιηθεί, ωστόσο τώρα τα δάση
κινδυνεύουν από τη ρύπανση (όξινη βροχή). Για να σωθούν τα δάση που
έχουν απομείνει, σε ορισμένα ευρωπαϊκά κράτη (και κυρίως στη
Σκανδιναβική Χερσόνησο) εφαρμόζεται η πρακτική της δημιουργίας και
εκμετάλλευσης τεχνητών δασών για την παραγωγή χαρτιού, ξυλείας και
ρητίνης, για την αποφυγή της διάβρωσης των εδαφών κ.ά.
|
 24.4 Οι πυρκαγιές του καλοκαιριού 2007 από δορυφόρο
|
Επίσης,
η ορθολογική υλοτόμηση σε συγκεκριμένα χρονικά διαστήματα είναι μία από
τις μεθόδους που επιτρέπουν τη διαχείριση του δασικού πλούτου με
τέτοιον τρόπο, ώστε να προκύπτουν τα μεγαλύτερα οικονομικά οφέλη για
τον άνθρωπο, χωρίς ωστόσο να τίθενται σε κίνδυνο η ύπαρξη και η
ανάπτυξη του δάσους στο μέλλον. Εξάλλου μια τέτοια διαχείριση του
δάσους είναι σύμφωνη με την αρχή της αειφορίας (αει=πάντα+φέρω=αποδίδω)
, η οποία, με την ευρύτερη έννοιά της, στοχεύει στην ικανοποίηση των
αναγκών του παρόντος με περίσκεψη, ώστε να μην τίθεται σε κίνδυνο η
ικανοποίηση των αναγκών των μελλοντικών γενεών. Τα δάση στην Ευρώπη
καλύπτουν το 40% περίπου της έκτασής της. Κάποια από τα δάση αυτά έχουν
κηρυχθεί εθνικά πάρκα και προστατεύονται αυστηρά. Στην πατρίδα μας
έχουν κηρυχθεί εθνικοί δρυμοί και προστατεύονται 10 περιοχές, οι οποίες
αποτελούν μοναδικούς βιότοπους για σπάνια είδη πανίδας (όπως του
αγριογούρουνου, του λύκου, του γύπα, του όρνιου, της καφέ αρκούδας, του
αγριόγιδου, του ελαφιού κ.ά.) και χλωρίδας (όπως της σημύδας, του
κόκκινου ελάτου, του ρόμπολου, της κουκουναριάς, του φράξου κ.ά.).
Εκτός από τους 10 εθνικούς μας δρυμούς, το δάσος των Στενών του Νέστου,
το παρθένο δάσος του Φρακτού, το δάσος της Στροφιλιάς, το δάσος του
όρους 'Ιταμος, το δάσος της Δαδιάς, το κεδροδάσος της Γαύδου είναι
μερικά μόνο από τα πολύτιμα δασικά οικοσυστήματα του τόπου μας. |
Κίνδυνοι
που απειλούν τα ελληνικά δάση είναι οι πυρκαγιές από φυσικά ή ανθρώπινα
αίτια (π.χ. κεραυνοί, εμπρησμός από αμέλεια, εμπρησμός από πρόθεση), η
οικιστική επέκταση, η κατασκευή τεχνικών έργων, η κακώς εννοούμενη
τουριστική ανάπτυξη (χωρίς σεβασμό στο περιβάλλον) κ.ά. Η προστασία των
δασών είναι υπόθεση όλων, προκειμένου να διατηρήσει η πατρίδα μας στο
μέλλον τον φυσικό της πλούτο. |
|